29-10-13
 
เวลา 02:37 น.
 
นั่งเพ้อเจ้อไร้สาระมาสักพัก
 
จู่ๆก็ทำให้นึกถึงพี่คนนึงที่เพิ่งเลิกคุยกันไปเมื่อประมาณ 5 ทุ่มของวันนี้่
 
กลับไปนั่งอ่านบันทึกสนทนาเก่าๆ (ที่ความจริงเราก็ไม่ได้คุยกันบ่อยนะ นานๆๆๆจะคุยที) มันก็เเบบรู้สึกเเปลกๆขึ้นมาในจิตใจ 
 
มันเป็นความรู้สึกก่ำกึ่งระหว่าง ความรู้สึกดี เเละ ความรู้สึกผูกพันเ(ตามประสาคนที่รู้จักกันมานาน)
 
มันรู้สึกสับสนกับตัวเองแปลกๆ ยังไงๆ ก็ยัง งงๆกับตัวเอง
 
ความจริงเเล้วเรากับพี่ก็รู้จักกันมานานมาก ที่เมื่อก่อนคุยโทรศัพท์กันทุกวันอยู่ตั้งสองสามปีก็ไม่ได้มีทีท่าว่าตัวเองจะรู้สึกดีกับพี่นะ
 
เเต่พอมาหลังๆ ด้วยความที่เราต่างคนต่างเติบโตสู่สังคมใหม่ที่วุ่นวายกว่าเดิม เวลาว่างเริ่มน้อยลง เราจึงไม่ได้คุยกันเหมือนเมื่อก่อน เเต่ก็ไม่ได้ขาดการติดต่อกัน ยังมีโอกาสพูดคุยกันบ้าง เเล้วเเต่จังหว่ะเเละโอกาสของเวลา 
 
เเต่ก็ยังสงสัย เเละสับสนในตัวเอง จู่ๆ จะมารู้สึกดีอะไรตอนนี้ อืมม ,, ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังเป็นอยู่ตอนนี้เค้าเรียกว่าอาการอะไร 55
 
มันคลุมเครือไม่ชัดเจนเเล้วก็รู้สึกเเปลกมากๆ มันอารมณ์ดีบอกไม่ถูกเวลาได้คุยกับพี่เค้า ทั้งๆที่เรื่องที่คุยก็ไม่ใช่เรื่องตลกโปกฮาสักเท่าไหร่
 
คำพูด บทสนทนาที่เราคุยกัน ก็ยังธรรมดา พื้นฐาน เหมือนคนรู้จักกันในฐานะพี่น้องทั่วไป
 
เเต่ !!! เราเป็นอะไรไปนี่ พักหลังๆ เริ่มจะหนัก หาเรื่องชวนพี่เค้าคุยได้บ่อยกว่าเมื่อก่อน ที่เเต่ก่อนก็ไม่ค่อยได้สนใจพี่เค้าสักเท่าไหร่ 55
 
วันนี้จินตนาการฟุ้ง นึกถึงเมื่อก่อนที่เราเคยคุยโทรศัพท์กันทุกวัน (บางวันถึงเช้า) เลยเเอบคิดตอนนั้นก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยสักนิด ไม่มีเลยจริงๆ เเล้วตอนนี้ล่ะ คุยก็ไม่ได้คุยเหมือนเมื่อก่อน เจอก็ไม่ได้เจอกันเลย เเล้วเราเป็นอะไรไป 
 
 
ตอบที ...

Comment

Comment:

Tweet

Categories