รู้สึกดีดี กับ MSN

posted on 05 Sep 2015 01:34 by cherriz
ว่าด้วยเรื่อง MSN ..
 
เมื่อก่อนตอนที่เริ่มรู้จักกับเเก
 
ด้วยความที่เเกน่าตาน่ารัก นิสัยดี เลยมีคนอยากรู้จักกับเเกเยอะเเยะไปหมด 
 
เเต่ด้วยความที่เราเรียนเอกเดียวกันเลยบังเอิญที่เราได้มาเป็นเพื่อนกัน
 
เเต่ก็นั่นเเหละ เพื่อนที่ไม่มีอะไรโดดเด่นอย่างเรา เลยไม่มีอะไรที่จะทำให้เราสนิทกันมากกว่านี้
 
ที่ทำได้คือ แอบจำเมล์ของเเกเพือที่จะเอาไป add MSN นี่เเหละ
 
เเต่ก็ไม่กล้า add ฮ่าๆ
 
ตอนนั้นมีเเต่ความไม่กล้า ไม่กล้า เต็มไปหมด
 
จำได้ว่ามีอบรมคอมพิวเตอร์ เเล้วแอบเล่น hi5 (ตอนนั้นฮิตมากกก พูดเเล้วจะรู้อายุ)
 
เเกเดินๆมาขอเเลกเมล์กันกับเพื่อนในเอกหลายๆคน 
 
เเต่ผ่านโต๊ะที่เรานั่ง ฟิ้ววววว
 
ไม่เเม้เเต่จะหันมามองว่ายังมีเพื่อนเเกอีกคนตรงนี้ที่ยังไม่ได้เเลก Hi5 กันนะโว๊ยยย
 
ก็นั่นเเหละ เรื่องราวของปี 1
 
จบไปแบบได้คุยมั่ง ไม่ได้คุยมั่ง ส่วนมากไม่ได้คุยเเละได้เเต่แอบมอง
 
 
 
 
 
 
1 ปีผ่านไป
 
จำไม่ได้เเล้วว่าเกิดเหตุการณ์อะไรถึงทำให้เรากล้าadd เมล์ของเเกใน msn
 
เเต่จำได้ว่าอะไรก็ไม่รู้ทำให้เราได้มาบังเอิญเจอกันข้างนอกบ่อยๆนอกจากตึกเรียน
 
อะไรก็ไม่รู้อีกเหมือนกันที่ทำให้เราได้ไปทะเลด้วยกัน จนตอนนี้ก็ยัง งงๆ
 
หลังจากไปเที่ยวครั้งนั้น เเกกับเราก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ
 
เราสนิทกันกว่าเมื่อก่อนมาก
 
ครั้งเเรกของการทัก msn 
 
เราเป็นคนทักเเกไปเอง
 
เเต่ถึงจะสนิทกับเเกกว่าเมื่อก่อน ด้วยความที่เรารู้สึกดีกับเเก
 
เลยนั่งทำใจอยู่นานกว่าจะกล้าทักแกไป
 
คือเรื่องงาน ไม่ใช่เรื่่องอื่นเลยยย ก็ยังจะไม่กล้า (ก็คนมันเเอบชอบนี่หน่า)
 
คุยเสร็จ ก็ยังสั่นๆ คิดว่าต่อจากนี้คงไม่กล้าทักเเกก่อนอีกเเล้วเเหละ
 
จนตอนเย็นๆของวันเดียวกัน เเกทักกลับมา >//<
 
เป็นความรู้สึกที่ตอนนี้เเค่นึกถึงตอนนั้นยังสัมผัสได้ว่ามันรู้สึกดีมาก
 
เหมือนตัวเองกำลังมีความรัก (เว่อร์มาก)
 
เเกชวนคุยเรื่องอะไรมากมาย กวนบ้าง เเต่น่ารักดี ^^
 
 
จากนั้น
 
ปี2
 
ปี3
 
ปี4
 
ตัวเราเเทบจะติดกัน
 
ไม่ว่าจะทำอะไร
 
เเกจะชอบมาชวนเราไปทำด้วยตลอด
 
อ่านหนังสือ กินข้าว เรียน ไปเที่ยว
 
เเม้กระทั่งตอนนอน เเกยังมานอนเป็นเพื่อน
 
เพราะเเกรู้ว่าเราขี้กลัว
 
เเกชอบว่าเราเป็นเพื่อนกากๆของเเก ชอบงอเเงเป็นเด็ก 
 
เเต่เอาเข้าจริงเเล้วคนที่งอเเง เเละขี้งอน คือเเกตะหาก
 
ถึงเราจะพยายามบอกว่าเราเข้มเเข็งขนาดไหน เเกก็ยังบอกว่าเราขี้งอแงอยู่ดี
 
เอาเถอะๆ เรายอมเป็นคนขี้งอเเงในสายตาเเกคนเดียวนะ :P
 
--
 
 
----
 
ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันมาก็หลายปี
 
ถึงเเม้ MSN จะถูกเลิกเล่นไปนานเเล้ว
 
ถึงเเม้ว่าเราจะยังคงคุยกันอยู่สม่ำเสมอ
 
เเละเเกก็ยังกวนเหมือนเดิม
 
เราก็ยังนึกถึงบรรยากาศตอนคุย MSN กับเเกนะ
 
ฤดูหนาว-
 
ฝนดาวตก
 
เเกงอเเง-
 
ทะเลาะกับเเกเรื่องไร้สาระ
 
คุยกันจนเช้า เเล้วสลึมสลือไปเรียนต่อก็ยังมี
 
มากมายเหตุการณ์ที่เราคุยกันผ่าน MSN
 
กลางวันเจอเเกตอนเรียน
 
กลางคืนคุย MSN กับเเก
 
เป็นอะไรที่วิเศษมากๆจริงๆ
 
เพราะตอนนั้นยังรู้สึกว่ามีเเกอยู่ข้างๆหรือเปล่าก็ไม่รู้เหมือนกัน
 
หรือยังไม่มีสมาร์ทโฟนเพื่อที่จะตอบเเชทได้ตลอดเวลา
 
เลยทำให้ MSN ดูพิเศษแปลกๆ
 
เพราะเราต้อง online ตรงกัน
 
เราถึงจะคุยกันได้
 
ต่างกับตอนนี้ถึงจะคุย line กับเเกเหมือนๆเดิม
 
เเต่ไม่รู้สึกพิเศษเท่าๆเมื่อก่อน
 
ไม่ใช่เพราะรู้สึกดีกับเเกน้อยลงนะ
 
เเต่ถ้าเราสามารถเล่น internet ได้ตลอดเวลา
 
ความรู้สึกเวลาคุยกันมันคงไม่ดีเท่าเวลา online เจอกันหรอก
 
เเกว่ามั้ย ?
 
 
--
 
 
-----
 
  **ความสัมพันธ์ตอนนี้ก็ยังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม
 
เเต่เเกดูท่างอเเงมากกว่าเมื่อก่อนนะ
 
อยากให้เราใส่ใจเเกมากกว่านี้
 
ก็ลองมาคบๆกันสิ
 
ไอ้เพื่อนบ้า :P
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

Categories